Przykładowo:

Wiosna to czas na odtrucie i oczyszczenie organizmu. Spożywamy lekkie potrawy z warzyw i zbóż. Używamy więcej składników z elementu drewna:

• sałaty,
• kiełki,
• zielone warzywa,
• czereśnie,
• pszenice,
• mięso z kury.

Latem, gdy jest gorąco, stosujemy potrawy lekko ochładzające:

• sałaty,
• pomidory duszone,
• ziemniaki pieczone,
• grzyby,
• warzywa,
• mniej mięsa,
• kaszę jaglaną,
• można więcej stosować nabiału,
• ważne są płyny (np. woda z cytryną).

Jesienią, gdy dokucza nam często suchy kaszel, żywimy się:

• ryżem brązowym,
• rzepą,
• białymi warzywami (np. kalafior),
• cebulą,
• przyprawami ostrymi,
• większą ilością mięsa w tym baraniną.
• Generalnie powinno przeważać więcej gotowanych potraw i zup.

Zimą, gdy jest wilgotno i zimno, nie jemy surowych warzyw i owoców, ograniczamy potrawy mleczne by nie wychładzać organizmu. Gotujemy, pieczemy

• warzywa, głównie strączkowe,
• mięso,
• kaszę gryczaną,
• orzechy,
• nasiona,
• używamy dużo przypraw,
• pijemy wrzątek,
• herbatę cynamonową,
• imbirową,
• kawę z kardamonem.

Indywidualne spojrzenie na dietę ma na celu przywrócić zachwianą wewnętrzną równowagę w organizmie. Tu doskonale uzupełniają się koncepcje biochemiczne i tradycyjne. Przykładowo: osoby z zakwaszeniem organizmu potrzebują diety odkwaszającej, osoby po przebytych chorobach – w okresie rekonwalescencji, wyczerpane – potrawy regenerujące. Mając objawy zastoju w organizmie, używamy potraw odblokowujących itd. Stąd istotnym wydaje się indywidualny dobór diety nie tylko dla danego stanu klinicznego, danej jednostki chorobowej (np. choroba wrzodowa), ale dla danej osoby, w określonym czasie i miejscu.

Po krótkiej lub dłuższej terapii żywieniowej możemy wreszcie sami przystąpić do oceny produktu-pożywienia. Początkowo jest to bardzo trudne. Postarajmy się nieco poobserwować siebie podczas spożywania pokarmów, a właściwie po. Przyjęcie jednej kremówki jest niezwykle kuszące, jednak po chwili niezbędna okazuje się filiżanka gorzkiej, mocnej kawy lub herbaty dla utrzymania dobrego smaku – a raczej posmaku, który pojawia się po zjedzeniu danego posiłku. Zachęcamy serdecznie do tej rozkosznej obserwacji tj. tego, co odczuwamy tuż po zjedzeniu – bynajmniej nie w trakcie obżarstwa. I przede wszystkim do ostatecznego wyboru... Bo jak mawiali starożytni Chińczycy – to kim jesteśmy, zależy od tego, co spożywamy.