W CHOROBACH WĄTROBY I DRÓG ŻÓŁCIOWYCH

1. Owoce szakłaku pospolitego (1 cz.), owoce kminku (1 cz.), ziele drapacza lekarskiego (2 cz.), ziele bylicy boże drzewko (2 cz.), liście mięty (1 cz.), korzeń mniszka lekarskiego (3 cz.), ziele dziurawca (1 cz.). 1 łyżkę mieszanki zalać szklanką wrzącej wody i pozostawić w cieple (w termosie) na ok. 1 godz.

• Pić w porcjach między posiłkami. Mieszanka żółciopędna, regulująca trawienie, lekko przeczyszczająca.

2. Korzeń cykorii podróżnika, korzenie mniszka lekarskiego zmieszać w równych częściach, 1 łyżkę mieszanki zalać szklanką wody i gotować 5 min, pozostawić w termosie lub ciepłym miejscu na co najmniej 1 godz.

• Pić po ½ szklanki przed jedzeniem jako środek żółciopędny.

3. Ziele szanty (Marrubium vulgare L.), liść mięty, korzeń mniszka lekarskiego, ziele drapacza lekarskiego, kwiaty krwawnika i ziele dziurawca zmieszać w równych częściach. Sporządzić napar z 1 łyżki mieszanki na szklankę wody.

• Stosować do ½ szklanki przed jedzeniem. Mieszanka żółciopędna, pobudzająca łaknienie i usprawniająca trawienie.

4. Kwiaty rumianku (1 cz.), kwiaty kocanki piaskowej (1 cz.), liście melisy (3 cz.), ziele dziurawca (4 cz.). Łyżkę ziół zalać szklanką ciepłej wody i doprowadzić do wrzenia.

• Podawać ¼–½ szklanki płynu przed jedzeniem, a szczególnie przed snem. Stosuje się przy słabym wydzielaniu żółci, w uczuciu pełności żołądka, odbijaniu, niestrawności i w związanym z tym utrudnionym zasypianiu.

5. Korzeń arcydzięgla, liście mięty, kwiaty rumianku szlachetnego (lub pospolitego) w równych częściach. Łyżkę ziół zaparzać szklanką wody.

• Pić ciepły napar ¼–½ szklanki w łagodnej kolce wątrobowej.

6. Ziele krwawnika, kwiaty rumianku, lipy, kocanki, ziele szanty, liście pokrzywy oraz ziele rdestu ptasiego w równych częściach. Napar sporządza się z 1 łyżki ziół na szklankę wody.

• Stosować kilkakrotnie w ciągu dnia w podzielonych porcjach, po przebytych stanach zapalnych wątroby (żółtaczce zakaźnej) jako środek regenerujący wątrobę.

W ZAPARCIACH

1. Ziele drapacza lekarskiego, kwiaty rumianku, liście senesu, korzeń rzewienia, liście mięty w równych częściach. Zaparzać 1 łyżkę mieszanki na szklankę wrzącej wody, pozostawić w cieple (termosie) przez godzinę.

• Pić wieczorem ½ szklanki lub mniej ciepłego naparu w zależności od wieku dziecka. W przewlekłych i spastycznych zaparciach.

2. Owoce kminku i owoce kopru włoskiego po 2 cz., liście melisy (1 cz.), korzeń rzewienia (8 cz.), owoc kolendry (3 cz.), liście mięty (4 cz.). Przygotować napar.

• Pić ciepły ½–3/4 szklanki (w zależności od wieku), najlepiej wieczorem przed snem jako środek wiatropędny i przeczyszczający.

3. Kora kruszyny (2 cz.), owoce dzikiej róży z nasionami (2 cz.), liście mięty (1 cz.). Przygotować napar.

• Podawać wieczorem lub w razie potrzeby również rano przy zaparciach.

4. Liście senesu, korzeń rzewienia, liście prawoślazu, kwiaty ślazu dzikiego po 2 cz., owoce anyżku i korzeń lukrecji (Glycyrrhiza glabra L.) po 1 cz., korzeń arcydzięgla (3 cz.). Przygotować napar.

• Stosować (jak podano wyżej) jako środek łagodnie przeczyszczający w zaparciach skurczowych.

5. Ziele dziurawca, ziele rdestu ptasiego, liście melisy po 2 cz., korzeń lukrecji (6 cz.), korzeń rzewienia lub kora kruszyny (10 cz.). Sporządzić napar.

• Podawać (jak podano wyżej) w zaparciach.

UWAGA! W ziołolecznictwie ważna jest dokładna znajomość roślin. Przy stosowaniu ziół należy uwzględniać różnice między organizmem dziecka w  poszczególnych etapach dojrzewania a organizmem człowieka dorosłego. Dobór ziół, ustalenie odpowiedniej dla dziecka dawki najkorzystniej ustalić w porozumieniu z lekarzem. Zaś konieczność ta występuje w  momencie przyjmowania przez dziecko innych leków.