Staw łokciowy jest skomplikowaną strukturą, w której skład wchodzą trzy różne połączenia stawowe: ramienno-łokciowy, ramienno-promieniowy oraz promieniowo-łokciowy bliższy [1]. Dzięki temu łokieć może się nie tylko zginać, ale również obracać.

Wśród dzieci i młodzieży do urazy okolicy stawu łokciowego dochodzi najczęściej na skutek bezpośredniego urazu: upadku na dłoń lub na twardy przedmiot. Częściej występują złamania o  charakterze wyprostnym [2].

Złamania zamknięte (bez przerwania ciągłości skóry) najczęściej leczy się przez 3 tygodnie metodami zachowawczymi. Jeżeli po 3 tygodniach nie dochodzi do poprawy, złamanie ma charakter otwarty (przerwanie ciągłości skóry), doszło do niedokrwienia kończyny lub kości zostały źle nastawione – wtedy stosuje się leczenie metodami chirurgicznymi, często z zastosowaniem drutów stabilizujących odłamy kostne [2]. Należy jednak pamiętać, że u dzieci staramy się unikać operacji, a dziecięcy szkielet ma duże zdolności regeneracyjne, co wpływa na dobry i szybki proces zrastania się kości.

Postępowanie przy złamaniu

Bezpośrednio tuż po złamaniu należy jak najszybciej udać się do Szpitalnego Oddziału Ratunkowego. Na czas transportu warto usztywnić uszkodzoną kończynę oraz lekko podnieść ją ku górze (jeżeli jest to możliwe), dzięki czemu nie powstanie duży obrzęk. Przed postawieniem diagnozy konieczne jest wykonanie zdjęcia RTG w projekcji przednio – tylnej oraz bocznej. Jeżeli nie doszło do przemieszczenia kości, leczenie najprawdopodobniej będzie opierało się na założeniu opatrunku gipsowego oraz unieruchomieniu.

Doraźnie w leczeniu bólu i stanu zapalnego można zastosować chłodzący żel  (pod warunkiem, że dziecko ukończyło 12 rok życia!). Ibuprofen jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym, który działając miejscowo, niweluje dolegliwości bólowe, natomiast mentol ma właściwości znieczulające i pozostawia przyjemne uczucie chłodzenia.

Od razu po zdjęciu gipsu należy zgłosić się do rehabilitanta. Odpowiednio dobrane zabiegi oraz ćwiczenia przyspieszą i umożliwią pełny powrót do pełnej sprawności w obrębie stawu łokciowego.

Pierwsza faza rehabilitacji opiera się na działaniu przeciwbólowym i przeciwobrzękowym – by przyśpieszyć proces działania, możesz zastosować chłodzący żel DIP Rilif, do stosowania od 12 roku życia). Kończyna powinna być wysoko uniesiona celem poprawy krążenia, może być także zaopatrywana chłodnymi okładami. Duże znaczenie ma zapewnienie czynnych ruchów palców, np. poprzez ściskanie gumowej piłeczki. Inne ćwiczenia – czynne ruchy stawów barku i dłoni należy wykonywać bezpośrednio pod okiem fizjoterapeuty. Z  czasem specjalista zleca coraz bardziej skomplikowane ćwiczenia, aż do ruchów z obciążeniem, co  zapewnia pełny powrót siły i mobilizacji w łokciu [3].

W trakcie okresu rekonwalescencji należy zadbać o odpowiednią dietę dziecka, bogatą w białko oraz wapń. Nie można zapomnieć o suplementacji witaminy D3, którą powinno się przyjmować codziennie w dawce 2000 j. na dobę.

Bibliografia:

[1] – Walocha J., Anatomia Prawidłowa Człowieka - Osteologia. Podręcznik dla studentów i lekarzy, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków, 2013

[2] – Noszczyk W., Chirurgia repetytorium, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2009

[3] - http://fizjoterapiamm.pl/index.php/2018/02/05/zlamania-w-okolicy-lokcia/#