Kilka miesięcy temu zapoznałam moje przedszkolaki z nową zabawą pt. "Oczko" i od tego czasu jest to ich ulubiona zabawa.

Dzieci dobierają się w pary (minimum 2 pary + jedna osoba bez pary, ale im więcej par, tym lepiej). Jeżeli jest parzysta liczba dzieci, w zabawie może wziąć udział nauczyciel, aby jedna osoba była bez pary).

W każdej parze jest dziecko, nazwijmy je X, które stoi z przodu, a za nim – dziecko Y. Pary stoją po okręgu. Dziecko Z musi być bez pary. Zabawa polega na tym, że dziecko Z mruga do jednego z wybranych przez siebie dzieci X, przywołując je do siebie. Przywoływane dziecko X musi uciec stojącemu za nim dziecku Y i  stanąć za przywołującym je dzieckiem Z, jednak może mu się to nie udać, jeśli stojące za nim dziecko Y zdąży je złapać, aby nie uciekło.

Jeśli dziecku X uda się uciec, staje ono za przywołującym je dzieckiem Z. W  tym momencie dziecko Z staje się dzieckiem X (które może być przywoływane), dziecko X staje się dzieckiem Y (pilnującym), a dziecko Y staje się dzieckiem Z – mrugającym. Jeśli dziecku X nie uda się uciec, wówczas Z musi mrugać do kogoś innego.