Ekorodzice

Dlaczego dziecko płacze?

Autor: Alicja Sieklucka 2010.07.30, 16:07
fot. Marta Grzybek
Dlaczego zdrowe, zadbane niemowlę lub małe dziecko płacze? Co zrobić, żeby maluch przestał płakać? – rodzicom malutkich, większych i tych całkiem dużych dzieci podpowiada pedagog Alicja Sieklucka.



Łatwiej byłoby wymienić, dlaczego niemowlę nie płacze. Płacze, bo jest: za zimno, za ciepło, za jasno, za ciemno, za głośno, za cicho, za mokro, za ciasno, z głodu, z bólu brzucha. Płacze, bo psoci się mucha, jest zmęczone lub dlatego że chce się bawić, chce usnąć i dlatego że nie chce spać… W ten sposób mogłabym pisać przez cały artykuł, a i tak w wielu przypadkach nie jesteśmy w stanie określić przyczyn płaczu dziecka.


Płacze? A może raczej wrzeszczy tak, że nie może złapać tchu? Rodzicom zdaje się, że to trwa w nieskończoność. Czują się winni, ponieważ nie wiedzą dlaczego i nie potrafią pomóc. Jest to trudna, bolesna sytuacja.


Droga Mamo! Drogi Tato!

Jesteśmy różni, pod względem płaczu również. Niektóre dzieci łatwiej uspokoić, inne trudniej. Niektóre są bardziej wrzaskliwe, inne płaczliwe. Dlatego należałoby chyba zadać inne pytanie: co zrobić, żeby dziecko nie płakało? Z pewnością pediatra lub przyjaciółka podsunie Ci kilka rozwiązań.



Z własnego doświadczenia mogę podpowiedzieć:


  • Nie ignoruj tego płaczu. Małe dziecko uczy się behawioralnie. Dlatego musi wiedzieć, że  opiekujesz się nim nie tylko wtedy – gdy płacze, ale również wtedy – gdy bawi się grzechotką, gdy gaworzy. Zwróć uwagę, w jakich sytuacjach zajmujesz się dzieckiem. Będzie płakało, bo nauczy się, że wtedy jesteś, że ktoś się nim wtedy zajmuje. Niemowlę nie umie mówić – płacz to jego sposób komunikacji.

  • Noś na rękachdziecko chce czuć obecność i bliskość matki. Dlatego taką furorę zrobiły nosidełka i chusty. Dziecko jest wtedy spokojniejsze. Nowe bodźce zewnętrzne nie są tak niepokojące, gdy dziecko czuje ciało matki –  jej dotyk, oddech, bicie serca.

  • Włącz spokojną muzykę o rytmicznych dźwiękach. Niektóre dzieci lubią szum ulicy czy jednostajny warkot pralki.

Co z nami – rodzicami? Z naszymi uczuciami i potrzebami? Niedospani i zmęczeni szukamy chwili spokoju. Co robić?

  • Dziecko nie płacze przeciw Tobie. Płacze, ponieważ ciągle chce być z Tobą. Ciesz się, bo to szybko minie i nie będzie Ci nawet chciało powiedzieć, gdzie jest;)

  • Jeżeli możesz, pozwól innym też zająć się dzieckiem. Częstym błędem mam jest zaborczość w opiece. Uważają, że zrobią wszystko przy dziecku najlepiej. Nie podważam tego, ale dla własnego dobra i nabrania dystansu odpuść mamo trochę. Widuję w przedszkolu oraz szkole nadopiekuńcze matki. Obserwuję potem tego konsekwencje. Dziecko potrzebuje różnych ludzi. Szczególnie pozwól, a wręcz domagaj się, by opiekę na równi z Tobą miał ojciec. Jego zachowanie, reakcje mają ogromny wpływ nie tylko na rozwój dziecka, ale również na tworzenie wzajemnej więzi – jest ona nie do przecenienia.

  • Jeżeli płacz dziecka wyprowadzi Cię z równowagi, połóż je w bezpiecznym miejscu i odejdź, by się uspokoić. Nie ma możliwości, żeby zdenerwowany opiekun uspokoił dziecko. Niezależnie od tego, czy będzie ono małe czy duże.

  • Ludzie płaczą –  taka jest nasza natura. Płaczemy ze stresu, gdy czujemy się przygnębieni, gdy dzieje się nam krzywda, ze wzruszenia… To normalne. Niektórzy płaczą więcej od innych – zależy to od osobowości.

Zrozum płacz starszego dziecka:

  • Nie karć go za to, że płacze. Dotyczy to w równej mierze dziewczynek, jak i chłopców. To tak jakbyś zabraniała się śmiać. Niech wyraża swoje uczucia. Tłumione emocje odkładają się w organizmie. Jest wiele chorób pochodzenia somatycznego. Ważna jest forma wyrażania uczuć i panowanie nad gniewem.

  • Spytaj, co jest powodem.

  • Nie oceniaj, po prostu wysłuchaj.

  • Powiedz, że rozumiesz.

  • Nie śmiej się z dziecka, gdy płacze. Poczuje się lekceważone, nie będzie miało jasnej sytuacji, czy jego uczucia są adekwatne i czy są ważne dla Ciebie.

  • Jeżeli uważasz, że płacz jest orężem w walce z Tobą (dzieci wykorzystują często tę „broń” przeciw rodzicom) to powiedz o tym.

Na koniec kilka pytań do samodzielnego rachunku sumienia:
  • Kiedy płaczesz, w jakich sytuacjach?
  • Co chciałabyś, żeby wtedy zrobiła najbliższa Ci osoba?
  • Czy chciałabyś być swoim dzieckiem?
Źródło: Fotografia Marta Grzybek http://martagrzybek.selia.pl/

Przeczytaj także:

Problemy adaptacyjne dziecka w przedszkolu

Problemy adaptacyjne dziecka w przedszkolu

Spróbuj cofnąć się do swoich dziecięcych lat. Czas beztroski i zabawy? Cudowne przyjaźnie, czasem tylko sprzeczki o zabawki? Idylla? Niekoniecznie. W każdym razie nie dla wszystkich. Czy ktoś z dorosłych pamięta o problemach, które pojawiły... więcej »
Histeria dziecka w sklepie

Histeria dziecka w sklepie

Jak reagować na histerię dziecka w sklepie? Ceny rosną, a zawartość pieniędzy w naszym portfelu wprost proporcjonalnie spada. Zbliżają się święta, chciałybyśmy spędzić je jak najmilej, mając w głowie obraz rodem z amerykańskich filmów,... więcej »
Co klaps, to klaps?

Co klaps, to klaps?

Dziadkowie są od rozpieszczania, a rodzice od wychowywania. Babcie i dziadkowie odegrali już w swoim życiu rolę sierżantów, a teraz mogą bezkarnie rozpuszczać swoje ukochane wnuki. Znacznie trudniejsza rola przypada matkom i ojcom. To oni muszą... więcej »
Pierwsze dni w szkole – jak wspierać dziecko?

Pierwsze dni w szkole – jak wspierać dziecko?

Dla dzieci, które pierwszy raz idą do szkoły najważniejszy nie jest strach przed szkołą, ale oddzielenie ich od domu i rodziców. Boją się nieznanego, boją się jak zareagują inne dzieci, boją się jaka będzie nauczycielka – pani,... więcej »
Time out – skuteczna metoda wychowawcza?

Time out – skuteczna metoda wychowawcza?

Time out to chyba jedna z najpopularniejszych w tej chwili metod wychowawczych w odniesieniu do małych dzieci. Popularna, bo polecana. Daje jednoznaczną podpowiedź, co robić w trudnych sytuacjach, a rodzice zagubieni w gąszczu wymagań, które... więcej »


Komentarzy: 1
{opis}
02.08.2010 23:30 - mama_Igorka
Tez bym to chciała czasami wiedzieć!

Najnowsze na blogach

Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego - Wydziału Pedagogicznego. Na macierzystej uczelni ukończyła również Studia Podyplomowe w zakresie "Profilaktyka Społeczna i Resocjalizacja" oraz "Wychowanie Seksualne". Otrzymała dyplom Gnieźnieńskiej Wyższej Szkoły Humanistyczno-Menedżerskiej "Milenium" - Studia Podyplomowe w zakresie "Organizacji i Zarządzania", "Menedżer w Oświacie" oraz Szkoły Wyższej im. Pawła Włodkowica w Płocku w zakresie "Integralna edukacja wczesnoszkolna z językiem angielskim".

Ukończyła dziesiątki szkoleń, m.in: rozwoju dzieci i młodzieży, rozwiązywania problemów wychowawczych i konfliktów, asertywności, uzależnień, komunikacji interpersonalnej. Za swa pracę otrzymała nagrodę od prezydenta miasta Włocławka, jak również najwyższe odznaczenie resortowe - Medal Komisji Edukacji Narodowej.

Kilka słów o sobie:
Od bardzo wielu lat moją pasją jest psychologia. Szczególnie poznawanie mechanizmów, które kierują naszym postępowaniem. Interesuje mnie samorozwój: NLP, Inteo, couching, joga... Jestem dyplomowanym nauczycielem i pedagogiem szkolnym. Przez lata wykorzystywałam swoją wiedzę, wykładając na kursach kwalifikacyjnych dla nauczycieli z pedagogiki opiekuńczo-wychowawczej. Od 6 lat jestem kuratorem społecznym. Prywatnie jestem szczęśliwą mamą dwójki dorosłych dzieci.

Zobacz wszystkie »

Quizy

1001 pytań i odpowiedzi na kazdy temat. Jeżeli chcesz się dowiedzieć więcej zajrzyj tutaj.

 

 

Zobacz wszystkie »